Ha u keldi nihoyat uni uchratdim

bir kuni soat 18 : 45 larda uyda o`zim edim dadam qayergadir ketgandilar

eshik taqilladi ochsam qo`shnimizni bolasi

munisa apa adangiz ichib uxlab yotib qoptilar dedi hayolim qochib yugurib bordim dadam yotardi qo`llardan tortdim kuchim yetmasdi nima qilishni bilmasdim

shunda qayerfandir ovoz keldi

hoy yordam kerak emasmi

yomon bo`lmasdi dedim

shunda uni ko`rdim boshida etibor bermadim bir ammalab birga ko`tardik va uyga olib keldik va joylariga yotqizdik

voyey jonin uh rahmat sizga dedim

yo`g`e nima deyapsiz mani o`rnida boshqa bo`lganda ham shunday qilardi dedi

xo`p kiring

yaxshi qiz shu yerda yashaysizmi

ha

shu qishloqda buvim turadilar ularnikiga kelgan edim dedi

xo`p keling dedim

ismizni aytmadizku.

munisa

maniki jaxongir

xo`p kelinig deb xayirlashdim u ketdi

ertaga yana ishga bordim ishim tugap uyga qaytayotsam orqamdan kimdir gapirdi

hoy qiz qaliysiz

man ketaverdim orqaga qaramadim

ha shunaqada endi a

axiri tuxtab ha nima deysan dedim

voy hechnima uzur faqat dadangiz yaxshimi

deb soramoqchi edim

yaxshi dedimda ketaverdim

uyga bordim dadam ha keldingmi

ovqat qil dedi xop deb kichiri qildim

shuyam ovqatmi deb yedi nokas

man xonamga kirib yotdim ertalab uydan chiqdim va ishga ketdim uni ko`p korardim

u hech kimga o`xshamasdi

asta asta bir birinizga yaqinlashib borardik

bilmadim uni sevib qoldinmikan deb o`ylardim

ancha gaplashib yurardik lekin manga qo`lini uchini ham tekizmasdi

lekin oyning 15 yog` bo`lsa 15 qorong`u ekan yana qora kunlar boshlandi

davomi bor

bular 90% hayotimda bo`lgan azgina

shirin xotiralarimga ramantika qo`shdim

uzur kimnidir xafa qilgan bo`lsam.