Kech tushib, ilhom kelib, kompyuterda berilib ijod qilayotganimda, so'zlarni sexri, voqealar rivoji hayolimni mo'jizalar dunyosiga olib ketayotganda, klaviatura shikrlashi yoqimli kuy singari mast qilayotgan mahal. Qayerdandir xirapashsha uchib kelib, to'g'ri kompyuter monitorimga qo'ndi. Shunchalar ijodga berilgan edim-ki xira pashshani bee'tibor qoldirdim. Lekin bu xirapashsha deganlari anoyilardan emaskan. Monitorni uyoq-buyog'ini bojxona hodimiday aylanib tekshira ketdi. Xotirjam xolda kompyuter sichqonchasini ishga solib, kursor bilan quvib ketdim. Negadir xirapashsha xotirjam, bir joyda qo'nim topib, "Sen kimsan o'zi, yo'lingdan qolma" dedi shekeli ruschalab. Uzr, yana bilmadim, pashsha tiliga tushunmayman. Ayrim kimsalar ham huddi shunday, burnini qayerga bo'lsa suqib, xirapashshaday yonimdan ketmay asabga tegadi. Qanday qilib samimiy tarzda, halaqit bermasligini aytaolmay, sabr qilib o'tiraveraman. Shunda xirapashshani gapidan foydalangim keladi-yu, ortidan qovoqari kelmasmikan deb o'zimni picha bosib olaman. Jilmayib "Siz eng ahmoqlarni eng daxosisiz" deganday olaqarash qilaman. Men bilan bir ish chiqmasligini bilib 2 soatga tinch qo'yadi, qo'shni xonadagi hamkasbimni yana asabiga tegishni boshlaydi. Lekin u menchalik xotirjam, sabrli emas, bir pastda men-senga borishadi- yu, arizavozlik bilan, bu kun nihoyasiga yetadi. Shu bilan yana tongda eski plastinka o'z o'qi atrofida aylanishni boshlaydi. Bu kech pashshani o'z xoliga qo'ydim, sababi kursorimni kuchi yetmadi... Sabrli bo'lish biram yaxshi! Kuningiz, tuningiz xayrli o'tsin! (c) QalamPir